ریاست

در ماده ۱۱۰۵ قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران آمده است  ” در روابط زوجین ریاست خانواده از خصایص شوهر است “.

ریاست شوهر

صرف نظر از فلسفه و چرایی این موضوع و نقدهایی که ممکن است بر آن وارد باشد به عنوان یک واقعیت حقوقی در قوانین ما می بایست مطابق اصول حقوقی به تشریح آن پرداخته و حدود آن را مشخص کنیم.

مطابق نظر فقیهان و وضع کنندگان این قانون منظور از ریاست شوهر بر زن، سلب آزادی از اراده زن و همچنین محدود کردن حقوق فردی و اجتماعی او و یا حق دخالت در اموال و درآمدهای اقتصادی زنان توسط شوهرشان نیست.

حتی رسیدگی به کارهای شخصی شوهر اعم از تهیه غذا یا شستن لباس و …. داخل در این مفهوم نیست و شوهر نمیتواند او را وادار به انجام این اعمال کند .

همچنین بخوانید : حقوق زوجه (زن)

ریاست به دو چیز محدود می شود :

۱-خروج زن از منزل

۲-اشتغال زن

که در این موارد نیز شوهر می بایست با ادله قانونی در محاکم دادگستری ثابت کند که انجام این اعمال با حقوق او و خانواده منافات دارد .برای مثال در موردی که زن پیش از ازدواج شاغل در یکی از ارگان های دولتی بوده شوهر نمیتواند به استناد این ماده در محاکم دادگستری حکم ممانعت اشتغال همسرش را اخد کند چرا که اولا مشاغلی همچون معلمی یا کارمند ارگان های دولتی مصداق خلاف مصلحت زوجه و خانواده نیست ثانیا مرد در هنگام ازدواج علم به این موضوع داشته است .

۱۳۹۷-۱۰-۲ ۲۳:۰۹:۱۶ +۰۳:۳۰

ثبت ديدگاه