حضانت فرزند

/حضانت فرزند

حضانت فرزند قبل و بعد از طلاق

تعریف و شرایط حضانت ،حضانت فرزند دختر و پسر،حق ملاقات و هزینه نگهداری

حضانت فرزند چیست؟

در این مقاله قصد داریم به موضوع حضانت فرزند ( حضانت طفل ) بپردازیم و بعد از تعریف حضانت در قانون جمهوری اسلامی ایران ، حضانت فرزند دختر و حضانت فرزند پسر و حق ملاقات و هزینه نگهداری فرزند را بررسی کنیم

حضانت فرزند به معنای حق و تکلیف در نگهداری ، پرورش و سرپرستی طفل است که به شخصی واگذار می شود .

مطابق قانون ، سرپرستی فرزند قبل از طلاق بر عهده ی پدر و مادر می باشد و هیچ کدام از آنها نمی تواند دیگری را از این دیدار با فرزند خود محروم کند.

حضانت فرزند (طفل) قبل از طلاق :

با توجه به قوانین موجود در رابطه با مسئله حضانت فرزند می توان گفت که تنها در صورت وقوع طلاق مسئله حضانت مطرح خواهد بود و پیش از آن ، پدر و مادر وظیفه سرپرستی فرزند را مشترکا بر عهده دارند .

در صورت جدایی والدین پیش از وقوع طلاق ، هیچ یک از والدین حق محروم کردن دیگری را از دیدار با فرزند نخواهد داشت و در صورت ممانعت از دیدار با فرزند ، طرف مقابل می تواند به مراجع قضایی شکایت کرده و دستور قانونی دیدار با فرزند را دریافت نماید .

حضانت فرزند پس از طلاق :

مسئله حضانت فرزند پس از طلاق به وجود می آید لذا مطابق با قانون ، سرپرستی فرزند قبل از طلاق بر عهده ی پدر و مادر می باشد و هیچ کدام از آنها ، نمی تواند دیگری را از دیدار با فرزند خود محروم نماید .

بر اساس قانون حمایت از خانواده ، حضانت و نگهداری فرزندی که پدر و مادر وی به موجب طلاق جدا از هم زندگی می کنند تا سن هفت سالگی فرزند ( هم دختر و هم پسر )، برعهده ی مادر خواهد بود و مادر در این رابطه بر پدر اولویت دارد .

حضانت فرزند دختر بعد از طلاق

از سن ۷ سالگی تا ۹ سالگی حضانت فرزند دختر برعهده پدر است و پس از ۹ سالگی دختر مختار است که تعیین نماید با چه کسی زندگی نماید .

حضانت فرزند پسر بعد از طلاق

در مورد حضانت فرزند پسر نیز ، تا سن ۷ سالگی ، حضانت بر عهده مادر خواهد بود و پس از آن تا ۱۵ سالگی بر عهده پدر می باشد و پس از ۱۵ سالگی ، پسر مختار خواهد بود که با کدام یک از والدین خود زندگی کند .

همچنین بخوانید : برای چه کسانی قیم تعیین می شود

شرایط قانونی اعطای حضانت فرزند و امکان سلب آن در صورت فقدان شرایط :

نگهداری فرزند قانونا مستلزم وجود و استمرار شرایطی در پدر و مادر می باشد . در صورتی که پدر و یا مادری که حضانت فرزند را برعهده دارد فاقد یکی از این شرایط باشد و سلامت روحی و جسمی طفل به واسطه فقدان شرایط مذکور به خطر بیفتد دادگاه با سلب حق حضانت ،نگهداری طفل را به دیگری می سپارد .

در صورتیکه هر دوی والدین فاقد شرایط لازم برای نگهداری و تربیت مناسب طفل باشند ممکن است به موجب حکم دادگاه حضانت فرزند به اشخاص دیگر منجلمه پدر بزرگ یا مادر بزرگ او سپرده شود و صرفا حق ملاقاتی هفتگی برای والدین معین شود .

حضانت فرزند،حضانت طفل،حضانت فرزند دختر و پسر

در قوانین ما «توانایی عملی، شایستگی اخلاقی، عقل، اسلام و عدم ازدواج مادر با شخص دیگر» به عنوان شرایط لازم برای تعلق حق حضانت فرزند به ذی‌حق دانسته شده است.

توانایی علمی و شایستگی اخلاقی مفاهیمی کلی هستند که تشخیص مصادیق آنها به عهده ی محاکم دادگستری و قضات واگذار شده است.

اصولا در رویه قضایی ما مواردی شامل اعتیاد به مواد مخدر ، اشتهار به فساد اخلاقی یا محکومیت کیفری و امثالهم ناقض شرط شایستگی هستند و می توانند از موجبات سلب حق حضانت فرزند از یکی از والدین شوند.

به طور کلی هر چیزی که سلامتی جسمی و روحی طفل را به طور جدی به خطر بیاندازد می تواند موجب سلب حق حضانت گردد چرا که اصولا هدف از حضانت رعایت مصلحت طفل است.

حق ملاقات طفل :

در صورت جدایی پدر و مادر از یکدیگر دادگاه به موجب قانون حضانت طفل را به یکی از والدین اعطا می کند لیکن طرف دیگر حق ملاقات با فرزند خود را دارد و در حکم دادگاه به این امر اشاره می شود.

قانون مدنی در تشریح این موضوع آورده است

“هر کدام از والدین که طفل تحت حضانت او نیست، حق ملاقات طفل خود را دارد. تعیین زمان و مکان ملاقات و سایر جزییات مربوط به آن، در صورت اختلاف بین والدین با محکمه است.”

جلوگیری از ملاقات با فرزند :

جلوگیری از ملاقات پدر یا مادر با فرزند خود توسط شخصی که حضانت فرزند را بر عهده دارد واجد وصف کیفری است و می تواند تحت شرایطی منجر به بازداشت شخص شود.

مطابق ماده ۵۴ قانون حمایت خانواده

هرگاه مسئول حضانت از انجام تكاليف مقرر خودداري كند يا مانع ملاقات طفل با اشخاص ذي حق شود، براي بار اول به پرداخت جزاي نقدي درجه هشت و درصورت تكرار به حداكثر مجازات مذكور محكوم مي شود.

ماده ۴۰ قانون مذکور نیز تعیین تکلیف کرده که:

هركس از اجراي حكم دادگاه در مورد حضانت طفل استنكاف كند يا مانع اجراي آن شود يا از استرداد طفل امتناع ورزد، حسب تقاضاي ذي نفع و به دستور دادگاه صادركننده رأي نخستين تا زمان اجراي حكم بازداشت مي شود.

حضانت فرزند

هزینه نگهداری طفل پس از تعیین حضانت :

هزینه نگهداری یا همان نفقه بر عهده پدر فرزند یا ولی است، مگر اینکه بین طرفین توافقی دیگر شده باشد و هزینه به عهده مادر قرار داده شده باشد.

به عبارت دیگر حتی در مواردی که حضانت به موجب حکم دادگاه به مادر واگذار شده است برابر قانون تامین مخارج فرزند با پدر است.

حضانت فرزند در صورت فوت یک یا هر دوی والدین :

در صورت فوت یکی از ابوین، حضانت طفل با والدی که زنده است خواهد بود؛ هرچند متوفی پدر طفل بوده و برای او قیم معین کرده ‌باشد.

مثلاً با فوت پدر، حضانت طفل با مادر است ، نه پدربزرگ طفل . به عبارت دیگر حضانت فرزندانی که پدرشان فوت شده با مادر آنهاست . حتی اگر مادر ازدواج کرده باشد مگر آنکه دادگاه به تقاضای ولی قهری یا دادسـتان، اعطای حضانت فرزند به مادر را خلاف مصلحت فرزند تشخیص دهد.

در صورتی‌ که پدر و مادر هر دو فوت کرده باشند، حضانت با جد پدری و پس از آن با سایر خویشاوندان طفل بر مبنای ترتیبات ارث است.

پایان حضانت فرزند :

به موجب قانون دختر در سن نه سالگی و پسر در سن پونزده سالگی به بلوغ می رسند لیکن پس از سن بلوغ حضانت موضوعیتی ندارد و حق انتخاب با فرزند است که با کدام یک از والدین زندگی کند.

۱۳۹۷-۱۰-۱۶ ۰۷:۲۲:۱۰ +۰۳:۳۰

ثبت ديدگاه